Ik verlaat nu het vaste land
Het vertrouwde klevend aan de kust
Mijn gewoontes in de handen
Van de wereldlijke stad
Gedachten waaien los
Als ik terugkom bij mezelf
Ik vergeet wat ik verlaten had
Wanneer ik terugkom bij mezelf
Water van huis
Een avontuur zonder bodem
Hier hoef ik me niet te beschermen
Tegen dat wat ik niet weet
De regels van alledaags
Maken plaats voor de wetten van het heden
Opgetekend door zwijgzame duinen
Uitgedragen door vogelgezang
De wind werkt me tegen
Waar ik niet hoef te gaan
Alle tijd die ik verloren ben
Draag ik over aan de vloed
Ik verdwaal in het aangezicht van goden
De nood om alleen te zijn
Pijn als remedie voor het geleden
Regen die naar lente ruikt
Gewichtig is mijn stap
Op de landbrug naar mijn ware wezen
Weerbestendig tegen wat ik voel
Vind ik genegenheid voor al het onvolkomen
Wolken over gras
Badend in de omtrek van het al
Een ondergrondse hartenbloei
Doet mij laten kiezen voor verdriet
De ander in de weerschijn
Van wat ik mezelf onthoud
Gelegen in de luwte van mijn inkeer
Verliest het oordeel haar gezicht
Ik ben buiten zonder reden
Met de dynamiek van het getij
Een eiland is nooit afgelegen
Het is de zijkant van geluk